Ynske schrijft

Ynske Boersma +31645192530

blancodesign

Slapend rijk worden

Een studentenkamertje in Uilenstede of een grachtenpand aan het Singel, maar ook een slaapbank in Oud-West en een aftandse camper in Noord; al deze plekken zijn te huur via de vele websites waarmee mensen hun huis verhuren aan toeristen.

Een groeiend aantal Amsterdammers ontdekt deze lucratieve bijverdienste: alleen al op de verhuursite Airbnb levert een zoektocht op Amsterdam 1738 kamers op.

Kunstenaar Tom (47) is één van die Amsterdamse verhuurders. In 2004 begon hij met de verhuur aan toeristen. Hij vraagt ongeveer vijftig euro per kamer. "Eerst woonde ik hier samen met mijn vriend, maar die relatie is uitgegaan. Het is een duur huis, daarom ben ik een bed and breakfast begonnen," zegt hij. "Zo verdien ik wat extra. Maar ik doe het ook omdat ik het leuk vind en het is goed te combineren met mijn kunst."

Zijn inkomsten geeft hij netjes op aan de belasting. "Eerst deed ik dat niet, maar toen kreeg ik een inval van de Belastingdienst." Dat hij als huurder geen B & B mag uitbaten, is hem onbekend. "Ik heb het nooit gevraagd aan de woningbouwvereniging," zegt hij. De gemeente heeft evenmin weet van zijn onderneming had hij zijn B & B daar willen aanmelden, dan was hem waarschijnlijk verteld dat hij niet aan de voorwaarden voldoet.

Zijn ontbijt is fantastisch, aldus eerdere bezoekers van zijn bed & breakfast in de Dapperbuurt. Voor de Californische Roberta en Penny was dit genoeg om een kamer bij hem te boeken via het Duitse Ebab, een gay-vriendelijke kamerverhuursite.

Inderdaad ontbreekt het de twee aan niets. Op de ontbijttafel staat een mand gevuld met kaiserbroodjes, meergranenpuntjes en croissants. Daarnaast een bordje met plakken ham en kaas. Ook aan zoet beleg is gedacht, net als het obligate glaasje jus en de vers gezette koffie. "Best coffee so far," zegt Roberta (58).

Verhuren kan op uiteenlopende manieren. De één runt een professionele bed and breakfast, de ander drukt de kosten van zijn vakantie door een toerist op zijn huis te laten passen. En voor studenten die in het weekend toch bij hun ouders de was doen, is het verhuren van hun kamer een fijne aanvulling van de toch al niet zo riante studiebeurs.

Ook minder conventionele woonvormen blijken prima te verkopen. Zo adverteert ene Dan met zijn 'Old timer camper' in Noord, met wervende teksten als 'Dicht bij het BP- tankstation waar lekkere koffie en snacks verkrijgbaar zijn' en: 'Mocht je een keer naar de wc moeten, dan kan dat gewoon!'

En dat voor dertig euro per nacht. Tegen de verwachting in zijn de reviews op zijn pagina lovend. Dan is een goede gastheer en een Duits stel vond de locatie aan de Metaalbewerkersweg 'lekker rustig'.

Adverteren is eenvoudig, meer dan een paar foto's en een informatief tekstje zijn niet nodig.

De websites waarop verhuurders hun huis aanbieden, zijn in eerste instantie een marktplaats. Er zijn twee soorten sites te onderscheiden. Bij de één worden al dan niet tegen betaling contactgegevens geplaatst, waarna huurder en verhuurder het verder zelf kunnen regelen. Voorbeelden zijn Homeaway en de algemene adverteersite Craigslist.

Websites als Airbnb, Wimdu en Housetrip treden op als bemiddelaar. Zowel de communicatie als betaling bij een boeking gaat via deze sites en als er iets kapot gaat, is de verhuurder daarvoor verzekerd. Daarbij vormen de sites een sociaal netwerk; zo linkt Airbnb gegevens aan Facebookprofielen, zodat beide partijen meer te weten komen over elkaar. De reservering gaat alleen door als de verhuurder akkoord gaat.

De verhuur van de sociale huurwoning van Jonas (39) is illegaal. Dat hij het toch doet, heeft een paar redenen, aldus Jonas. Ten eerste de veiligheid. "Er is hier in één jaar tijd drie keer ingebroken. Dus als ik weg ben, wil ik dat er iemand op mijn huis past. Ik kan ook iemand uit mijn vriendenkring vragen, maar die kunnen niet altijd."

Binnenkort gaat hij acht dagen naar Lissabon. Ook dan zal hij zijn huis verhuren, via Airbnb. Het levert hem zestig euro per nacht op. "Maar goed, ik verhuur het hooguit vier weken per jaar. Van die extra inkomsten heb ik het huis een beetje kunnen opknappen. Daarbij kan ik er een schoonmaakster van betalen, en iemand die mijn financiën regelt. En dat is allebei hard nodig: Ik ben manisch-depressief, dus ik heb moeite met die dingen."

Wel zegt hij zeer selectief te zijn als het gaat om wie zijn huis mag huren. Bovenaan zijn zwarte lijst staan de alom beruchte Russische toeristen. Ook barcrawlers zijn niet welkom. "Via Airbnb kun je precies zien met wie je te maken hebt: Naam, adres, waar ze vandaan komen en wat ze doen. Bij de minste of geringste twijfel verhuur ik niet."

"Natuurlijk is het scheef als je de helft van de tijd je sociale huurwoning verhuurt en zelf in Thailand gaat zitten, maar dat doe ik niet. Ik vind dat ik een goed argument heb om te verhuren; het helpt me om mijn huis schoon en veilig te houden. Ik word er zeker niet rijk van. Dus moet de woningbouwvereniging daar nu moeilijk over doen?"

Adverteren op de sites is gratis, wel wordt provisie gerekend. De verhuurder draagt doorgaans drie procent van zijn verdiensten af aan de bemiddelaar, de bezoeker betaalt tot twaalf procent bovenop de kamerprijs.

Het aantal listings groeit elke dag, zeker nu de zomer eraankomt en mensen hun huis verhuren voor de tijd dat ze op vakantie zijn. Hotels mogen niet adverteren op de sites, maar dat is eigenlijk de enige beperking die er is.

Architect Holger Gladys en zijn vrouw Petra (beiden 50) zijn een B & B begonnen om 'economische redenen'. "We hebben allebei een baan, maar de inkomsten zijn niet continu," zegt Holger. "Soms hebben we te weinig werk, soms te veel, zo is dat gewoon."

Een vriendin in Berlijn vertelde hun over Wimdu. Ze besloten het ook te proberen. Sinds acht weken verhuren ze de bovenste verdieping van hun huis aan de Amstelveenseweg aan toeristen, via Wimdu en Airbnb. Twee kamers zijn te huur, voor 59 en 74 euro per nacht.

Ze hebben niets te vrezen van gemeente of belastingdienst: hun B & B voldoet aan alle regels.

"Het voegt iets toe aan je leefomgeving," zegt Holger. "Vroeger hadden wij altijd een open huis, met veel vrienden en kennissen die kwamen logeren. Nu hebben we dat ook, maar op een andere manier. Je komt interessante mensen tegen."

Tot nu toe vinden ze het leuk. "Maar vraag het over zes jaar nog maar eens," zegt Petra. "Ik vind het met de twee kamers die we nu verhuren prima, maar met vier of zelfs tien kamers zou het echt een hotelletje worden. Dan vind ik het te veel."

Een dag eerder heeft een Zweedse haar intrek genomen in huize Gladys, met haar zeventienjarige dochter. Ze blijven tien dagen, want dochter loopt een week stage bij een kapper in de stad. Ze is heel blij met de kamer, en met haar gastheer en -vrouw. "Very nice."

De namen Tom en Jonas zijn gefingeerd.

Mag dat?

Het onderverhuren van een kamer, bank of huis aan toeristen is in veel gevallen illegaal, zeker in een sociale huurwoning. Wie betrapt wordt, loopt de kans zijn huis kwijt te raken. Maar ook huiseigenaren mogen niet zomaar toeristen in huis halen, zij moeten toestemming vragen aan hun hypotheekverstrekker.

De websites waarop geadverteerd wordt, bemoeien zich hier niet mee, het risico is voor de verhuurder.

Als je wel alles volgens de regels wilt doen, komt er heel wat bij kijken. De regels voor kamerverhuur aan toeristen verschillen per gemeente. In vrijesectorhuurwoningen is kort verblijf toegestaan: een verblijf van minimaal week tot maximaal een half jaar. Korter dan een week ziet de gemeente als toeristisch verblijf en dan gelden dezelfde (brand)veiligheidseisen als voor een hotel.

Huiseigenaren kunnen een bed and breakfast beginnen. B&B-houders mogen tot veertig procent van hun woonoppervlak verhuren aan maximaal vier personen per nacht. Verder moeten ze inkomsten- en toeristenbelasting betalen. Dat maakt het al een stuk minder lucratief dan de gouden bergen die Wimdu belooft met zijn slogan 'Wimdu earns you money while you sleep'.

De figuren op de foto horen niet bij het verhaal maar waren ooit couchsurfers van de verslaggeefster

24-05-2012, Het Parool